Shows enzo...

We kunnen het amper zelf geloven want dat kleine Giulietta ondanks de aanvragen nooit is verkocht maar hier is gebleven
heeft ze wat ons betreft niet aan haar uiterlijk te danken.
Giulietta is namelijk de clown van onze teckelfamilie.
Hoogst intelligent , super wendbaar en een geboren apporteerster.
Giulietta en haar balletje zijn onafscheidelijk.
Het is een voor onze begrippen klein teefje maar wel met heeeel veeel balgevoel.
Bloedfanatiek zoals een profvoetballer kan zijn want er zit bij Giulietta geen " HO " op
Je moet echt af en toe duidelijk " NEE ... OVER!! " roepen
en tegelijkertijd een overdreven Schlusssssss handgebaar maken want anders
ben ik bang dat ze misschien een hartklap zou kunnen krijgen .
Continue staat ze met haar balletje te vragen of je hem weg wilt gooien,
en gaat dat dan niet snel genoeg dan kan ze er commanderend bij gaan keffen.
Ze brengt hem altijd weer terug aan de voet en rolt hij dan weg of wordt ze per-ongeluk-expres gehinderd door een andere teckel
pakt ze de bal weer en doet ze een nieuwe poging om hem zo dicht mogelijk bij je schoen of hand te leggen.
Tis bijna geen teckel, althans niet zoals de andere teckels die hier wonen.
Die zijn meer van de " Alles is voor Bassie" of " Pak me dan - Als je kan" mentaliteit ,
Giulietta is daarop een prettige uitzondering.
Hoe ze elke bezoeker ,van Kraamvisite tot Dierenarts tot Ketelmonteur , verleidt om met haar te spelen.
Hoe ze overal doorheen raust, de gekste capriolen maakt , in en uit het kinderbadje springt met het balletje in haar bek,
Hoe ze beledigd is en van de leg als Kappa haar balletje afpakt en 't vertikt om hem terug te geven
is zo ontzettend vermakelijk om te zien..
Ze is kortom een ongelooflijk pienter schatje, ze maakt me steeds weer aan het lachen en ik ben dan ook helemaal dol op haar.
Om hoe ze is,
want over haar looks valt te debateren.
Ze heeft een mooi lijfje hoor, daar niet van,
Haar gangwerk is parmantig , ze voelt goed , mooi bespierd en ze heeft een prachtig gebitje.
Daar zit het probleem dus niet.
Maar toch... als we naar Giulietta kijken denken we niet van " AAhhh wat een Beauty!"
Beslist niet.
Daarvoor is haar vachtje te zacht en te fluffy en is ze met haar 15 maanden en krappe 8 kilootjes te fijngebouwd.
We noemen haar zelfs , af en toe , liefkozend denigrerend " Kleine Muis" of "Muizepluis"
Want Puppiereutje " Hannibal " ,een stoer bonkje spieren van 10 weken oud , was vanmorgen toen hij werd afgehaald door zijn nieuwe bazinnetje maar liefst 4.4 kilo schoon aan de haak!
Ik bedoel maar..
De ( in mijn ogen belachelijke ) 9 kilo bovengrens voor een volwassen teckel wordt hier meer dan eens met voeten getreden...
Wij houden dus , eerlijk is eerlijk, van het stevigere werk en dan graag met een hardere vacht.
Welnu, dat heeft Juuls allemaal niet , maar haar ego, karaktertje en humor compenseert veel zullen we maar zeggen want ze is nog steeds hier .

Toen we zondag 3 augusus naar de CAC-Show in Leuven vertrokken met haar, papa Chocoprinsje en nichtje Hoppe
waren de verwachtingen voor wat betreft het keuringsoordeel van Giulietta dus niet al te hoog gespannen.
Ik had ook nog nooit met haar geoefend met het lopen aan een showlijntje.
Ze had uberhaubt nog nooit iets om haar nekje gehad, laat staan zo'n venijnig nylon stropje.
Aan haar tuigje met 5 meter lange uitschuiflijn deed ze het tijdens de wandelingen redelijk goed, dus ik vond het wel best ;-)
" We zijn blij met een zg'tje " hadden we nog in de auto tegen elkaar gezegd.
Mijn verwachtingen van de drie inschrijvingen waren zoals altijd pragmatisch,
de lat leg ik niet te laag maar ook nooit te hoog en ben eigenlijk best wel snel tevreden.
Daar komt bij.. showen vind ik een paar keer per jaar wel leuk , maar het is beslist niet mijn hobby en erg fanatiek ben ik dus niet op dat vlak.
Ik ben blij en dankbaar voor een mooi resultaat, maar mijn passie is en blijft het bereiden van de maaltjes voor de honden .
Hoe ik door middel van het "Evolutionair Dieet " de ultieme gezondheid kan benaderen.
Ik wil sup-pups .
Als een heks boven een ketel hang ik met mijn pre- en postnatale voedingssupplementen boven de werpkist en de puppyren.
Dat is mijn ambitie,dat is mijn passie, daar geniet ik van en daar haal ik mijn voldoening uit.
Dat neemt niet weg dat als ik dan de moeite neem om me in te schrijven op een show,
honden showklaar maak, oppas regel, dat ik dan niet hoop op een mooi resultaat.
Helemaal nu , met alle volwassen thuisblijvers en 24 hongerige welpjes vergde het nogal wat organisatorisch talent om ervoor te zorgen dat alles goed reilde en zeilde tijdens mijn afwezigheid.
Welnu in Leuven werd dit ruimschoots beloond en verliep alles mooier dan ik had durven dromen.
Met Hoppe kreeg ik een 1e Veelbelovend en werd ze tevens " Beste Puppy,"
Chocoprinsje kreeg weer de 1e Uitmuntend en CAC in de open klasse,
maar Giulietta,
de kleine dondersteen ,
overtrof ieders verwachting door in haar klasse te winnen met een 1e uitmuntend en de " Beste Jeugdhond " te worden...

Voor de beste van het ras liep ik met Giulietta tegen haar pappa Chocoprinsje en tegen een Hollands teefje,
een nederlands jeugdkampioen. dat al erg veel shows heeft gewonnen.
Maar de Luxemburgse keurmeester had eigenlijk geen oog voor deze Nederlandse vedette en richtte haar blikken op Chocoprinsje en Giulietta .
Ze vond het moeilijk om tussen hen beiden te kiezen
en liet ons dan weer stilstaan ,dan weer heen en weer... en dan weer een rondje lopen!
"Es ist schwer" vertrouwde ze me toe en schudde haar hoofd..
Toen ik haar daarom maar vertelde dat het hier een vader en dochter betrof begon ze lachen en vond dat deze familieband haar twijfels verklaarden en koos terstond voor Giulietta .
Giulietta werd de BOB en behaalde hiermee een ticket voor de Erering.

Het lijkt me duidelijk dat Luc en ik helemaal verbouwereerd waren over dat resultaat.
En na enkele uurtjes was het dan zover.
De erering commissaris kondigde met de microfoon aan de snor alle 9 teckelvarieteiten aan
en toen mochten Naat en Juuls een rondje doen op het Eukanubah pluche.
Van de 9 vielen er 5 af,waaronder zelfs enkele wereldkampioenen, en Giulietta en ik waren bij de laatste 4.
Toen werd bekend gemaakt wie de nummer 4 werd en even later liep ook de nummer 3 naar het ereschavot.
Op dat moment stonden alleen Giulietta en een ruwhaarkaninchen nog in de ring.
" Wie gaat het worden??" schalde de stem door de microfoon.
" De ruwhaar kaninchen of de ruwhaar standaard??"
Schiet mij maar lek, dacht ik op dat moment bij mezelf,
Als Giulietta nu ook nog de beste van de rasgroep wordt ...
dan zou je toch bijna gaan denken dat we mooi al die jaren het verkeerde type teckel aan hebben gehouden
en nu begrijp ik waarom er nog steeds fokkers zijn die bewust wolbaaltjes fokken ;-))
Maar statistisch gezien winnen bijna altijd de dwerg en kaninchen teckeltjes van hun standaard formaat neven en nichten,
bovendien blijft het natuurlijk appels met peren vergelijken
dus Giulietta werd nummer 2.
2 e van de rasgroep 4 en won daarmee een Magnetron!
(FYI : nummer 1 kreeg een droogautomaat )
"prijzen in natura " stond er in de catalogus,
En ik heb daar erg om moeten lachen ,
Giulietta en haar Magnetron ...zoiets verzin je toch niet?

Hoe dan ook : over de looks van Giulietta valt te debateren,
maar iedereen zal het met me eens zijn dat als een showdebuut resulteert in een 2 e BIG ...
dat we dan met recht kunnen spreken over een
"d r o o m d e b u u t " !! ;-)))

[Terug ]