Shows enzo...

Doe mij er maar 5 zei ik stoer.
En om dit getal nog extra te benadrukken, want je weet het maar nooit met die vlaamse dialecten, stak ik mijn hand op met 5 gespreide vingers.
De secretaresse van het kleine slachthuis op een paar minuutjes afstand van ons nieuwe huis keek me meewarig aan en vroeg of ik iets had om de vuile koeienmagen in te vervoeren.
Nou nee, daar had ik niet aan gedacht.
Met het briefje: 5x pens , bedrag voldaan à contant, moest ik het gebouw weer uitlopen om ze af te halen bij de 2e poort waar er volgens de secretaresse nog wel iemand zou zijn om me verder te helpen want de rest van de slachtcrew was aan het lunchen.
Het was inmiddels 12.30 hr en ze keek me veelbetekenend aan.
Lunch is heilig in Vlaanderen, dat had ik inmiddels wel geleerd, dus ik haastte me het kantoortje uit.
Mezelf een weg banend tussen grote plastic containers waar de koeienhoofden en koeienpoten keurig waren opgestapeld hoorde ik het gesis van een hogedrukspuit.
In een nevel van fijne waterdruppeltjes probeerde ik wapperend met mijn kwitantie de aandacht te trekken van een man met een plastic schort die toen hij mij bemerkte haastig op me toe kwam lopen.
Hij kneep zijn ogen tot kleine spleetjes om te lezen wat de secretaresse op het witte velletje had gekrabbeld , gaf me een knikje en liep naar een grote plastic bak waarin de magen van wel een hele kudde koeien lagen te walmen
Ze waren nog warm.
Luc en ik keken elkaar aan , tja, logistiek gezien was dit zelfs voor een klein afstandje een uitdaging.
De slachter begreep ons probleem draaide ons de rug toe en kwam even later terug met een stevige plastic zak.
Hij graaide de eerste pens uit de bak en ik begon te vermoeden dat mijn gretigheid me wederom in de problemen zou gaan brengen
Allejoekels wat waren dit een grote magen!
Minimaal 20 kilo per stuk schatte ik voorzichtig.
Bij elke graai telde ik hard op tot 5 maar deze aardige Achmed behoorde tot de gulle soort en gaf me met een vette knipoog er een zesde gratis bij.
Met , ik weet niet hoeveel, kilo's aan dampende pens keerde we weer huiswaarts.
Toen ik eenmaal thuis aangekomen de enorme zak achter me aan probeerde te sleuren om het achter bij de schuur te gaan versnijden, je wilt immers tijdens zo'n karwei niet steeds gestoord worden door een meute teckels met eeuwige lekkere trek, werd ik steeds bozer op mezelf.
Waarom niet gewoon eentje om mee te beginnen?!
Bovendien waarom invriezen?
Ik kan volgens de secretaresse twee keer per week alles wat ooit aan een rund of kalf heeft gezeten vers afhalen!
Geef mij er maar 5 dacht ik bitter en hees de eerste loodzware druipende pens in een door luc opgescharrelde plastic hondenmand met gaatjes in de bodem om het ergste vocht er uit te laten sijpelen.
Toen ik even later gehesen in twee vuilniszakken bij elkaar gehouden door een zwart nylon showlijntje met mijn geslepen sabatier mes in de warme koeienmaag aan het snijden was had ik mooi de tijd om mijn gedachten te laten gaan over alles wat er de laatste weken was gepasseerd .
Daar lenen domme karweitjes zich goed voor.
Ook vuile karweitjes.
En dat was het.
'K had al heel wat schapenmagen versneden in mijn leven maar dat was kinderspel bij de magen van deze pas geslachtte moddervette vlaamse dikbillen.
Wel, de verhuizing op zich is goed verlopen dacht ik terwijl ik met mijn mouw een herkauwd grassprietje dat aan mijn wimpers was vastgeplakt probeerde te verwijderen.
We wonen nu op een steenworp afstand van domein Teunenberg waar de clubmatches van de Koninklijke Belgische Teckelclub worden gehouden.
Bij veel teckelliefhebbers een bekende omgeving dus.
Best een mooie omgeving.
Redelijk landelijk en bosrijk.
We hebben de basement van ons nieuwe huis helemaal ingericht voor de teckels.
Nooit meer de vaccinatie boekjes in de werkkamer en de stambomen op de slaapkamer.
Alles wat met teckels te maken heeft in 1 grote ruimte waar je lekker met een teckel op schoot kunt internetten , televisie kijken, eten voor de hondjes kunt klaarmaken etc.
Met een aangrenzende puppiekamer , zeer praktisch dacht ik zo.
De teckels kunnen vanuit de basement zó het erf oplopen waar ze lekker kunnen ravotten , alles bestraat.
Geen gegraaf meer betekent geen modderpoten en dit betekent, sorry sorbo, minder schoonmaakwerk .
Minder schoonmaakwerk is tijdwinst voor leuke dingen.
Met de teckels door de weilanden en de bossen achter het huis banjeren bijvoorbeeld.
Of eens wat vaker een showtje doen maar dat laatste was misschien toch niet zo'n goed plan.
Niet vanwege de resultaten want die werden alleen maar beter en beter maar simpelweg om dat de honden die niet waren ingeschreven het te lang zonder me moesten doen.
Of wél naar de show maar de ere ring overslaan...
Dat is minimaal 5 uur tijdwinst.
Want af en toe een tentoonstelling doen met je teckels is toch wel leuk.
Neem nu Waalwijk, 5 eerste plaatsen met 6 door mij gefokte teckels.
Het was geweldig om te zien hoe teckel Tos en Olijfje die in Voorburg wonen resp. een 1 uitmuntend en een eerste véél belovend haalde en hoe onze Flavia beste standaard ruwhaar teef werd !
En dan de laatste show in Wieze.
Dit optreden leverde het beste showresultaat tot nog toe.
Een CAC en BOB voor Kappa, een CAC voor Flavia een resCac voor Dino en een 1 U voor Espresso en dan Toets en Flavi die bij hun vrouwtje in Wekerom wonen, die maakten het feest compleet doordat Flavi jeugdprinses werd en Toets beste baby!
Deze super resultaten werden behaald onder buitenlandse keurmeesters die zoals iedereen weet niet de ins en outs kennen van teckelfokkend Nederland en Belgie.
En dat staat garant voor een eerlijke kans.
Maar ik mocht natuurlijk ook niet het showdebuut vergeten van Flavia Junior, een door ons geselecteerde pup voor de show en fok, die bij haar baasjes in Spijk stammoeder gaat worden van hopelijk vele gezonde en mooie pupjes.
Ze werd de beste standaard ruwhaar teef van de 78 teckels die waren ingeschreven in de jeugdklasse op de "NTC jonge honden dag".
Dit gebeurde onder Nederlandse keurmeesters, die natuurlijk niet wisten dat ze door mij was gefokt, en gaven haar bovendien de slotopmerking " een grandioze verschijning".
Kortom, een resultaat om super trots op te zijn.
Nee dus helemaal niet meer showen was geen optie.
Maar wel minder en korter.
Niet meer zulke lange dagen maken.
Das niet eerlijk voor de thuisblijvers.
De eerste vuile pens was inmiddels in teckelporties verdeeld maar de enorme berg die er nog wachtte leek haast niet te zijn geslonken.
Als ik nu eens gewoon 1 maag neem, hem in het weiland flikker ,de teckels loslaat en wat fotoos ga maken voor de site bedacht ik, vast een spektakel.
Maar zo'n risico nemen in een niet omheind stuk land, dat vergeef je jezelf nooit omdat je te lui was om te snijden.
Dus..niet lullen, vrieszakken vullen mompelde ik en ik dacht opeens aan het Hiawatha forum terwijl het groene lekvocht uit de 2e koeiemaag de witte streepjes van mijn nieuwe adidas sneakers verkleurde.
Het zichzelf niet respecterende en "keeping up appearances" forum waar uiteindelijk toch niet helemaal vrijelijk over fokfouten gesproken mocht worden is slechts een schimmige herinnering geworden.
Helemaal verschwunden.
Ze zijn er mee genokt.
Het reservaat is opgedoekt.
Bulldozers zetten er nu een flatgebouw neer.
Graag gedaan Indiaan dacht ik grimmig en sleep mijn mes met sierlijke halen aan het aanzetijzer.
Het groen van de pens is eigenlijk de kleur van vele teckelsites schoot me ineens te binnen misschien zelfs wel een beetje de kleur van de dashond, het glossy magazine van de Nederlandse teckelclub.
Die naar het schijnt nu helemaal in-to het versvoeren is.
Stukjes worden erin gepubliceerd door mensen die een BARF forum hebben.
Zelfs met een heuse link.
Normaal gesproken staat er slechts: adres bij de redactie bekend.
Volgens een insider zijn ze helemaal overstag daar bij die NTC.
je moet 'm Sloan Pa! van de boerderie was hier toch echt op zijn plaats, na al die jaren tegenwerking!
Maar goed hun franse brokkensponsor leest klaarblijkelijk het blaadje niet.
Wie wel.
Zelfs ik niet.
Ik krijg de hoogte en diepte punten doorgemailed.
Als de draadloze internet werkt tenminste.
Bovendien, de site ligt er misschien wel weer uit.
De held die mij heeft gelinked op StumbleUpon moet ik na 15.000 bezoekers die deze vermelding tot nu toe heeft opgeleverd toch maar eens achterhalen.
2000 wereldburgers die zich hebben vergaapt aan de pagina van de absolute original pups in 1 weekend tijd.
Het moet niet gekker worden.
Ze kunnen in ieder geval niet met paypal betalen en pups shippen ben ik toch echt niet van plan!
Arme beesten!
Welke fokker doet nu zoiets!
Het moet kleinschalig blijven, ik ben een lange maar kleine teckelfokker.
En dat blijf ik, dacht ik vastberaden.
Ondanks dat ik genoeg pens had versneden voor wel 150 teckels.
Het was inmiddels 4 uur geworden.
Op het Vlaamse platteland is dat tijd voor een biertje.

[Terug ]