Shows enzo...
Het inmiddels beruchte verslag over de Clubmatch in de Bilt.
Jaaaa hoor, zondag 17 oktober was het dan zo ver .
Met zijn allen naar de clubmatch in de Bilt.
Acte de presence van de TurboTeckels en de Absolute Originals
Gezellig , kleinschalig, leuk voor onze pups om wat showervaring op te doen ....
tenminste zo dachten wij na het lezen van de wervende anonce in "de Dashond" het glossy clubmagazine van de Nederlandse Teckelclub.
Daar aangekomen werden de ruwhaartjes gekeurd door het Keurmeesters echtpaar : Dhr & Mevr Motormuis.
Het mannetje keurde de teefjes en het vrouwtje keurde de reutjes want ieder voordeel heb z'n nadeel op zijn Cruyfiaans.
Het flaterende licht in de sporthal deed Naomi meerdere malen desperaat naar haar poederdoos grijpen en Bianca naar haar Gucci zonnebril maar desalniettemin zaten onze hondjes er keurig bij op de pas aangeschafte ocelot kleedjes in hun ruime benches .
Zo konden de mensen de turbo's en Ab-Or's goed zien en konden kleine kindjes, ontsnapt aan de aandacht van pa en moe hun handjes en voetjes eens lekker door de openingen van de draadkooien steken.
Onze peutertjes zelf zaten eerste rang om niets te missen van alle kortpotige creatuurtjes die de revue passeerden langs en in de ring.
Omdat we hadden gezien dat er een paar hondjes mee zouden doen die al lang en breed kampioen waren hoopten wij natuurlijk dat onze newby's er nog wat van zouden kunnen opsteken.
De Turboteckel en Ab-Or afgevaardigden bivakkeerden recht t.o. de stand van de hoofdsponsor van de dag .
Deze Meneer de Weert had bedacht dat binnen de groep teckeleigenaren vast en zeker enig animo zou zijn voor zijn boerderijvoedsel.
Een grote bak konijnenvoer wat later toch " Het Natuurlijk Alternatief" voor hondenvoer bleek te zijn deed menig hondenbaasjes uit beide richtingen struikelen en vallen omdat hun teckel in het voorbijgaan abrupt bleef staan om een grote hap korrels te nemen.
De gratis verstrekte dunne showlijntjes verstrengelden zich , zo merkten wij op, tijdens zo'n opstopping vooral om de polsen en de enkels van de roodhoofdige baasjes.
Kortom ouderwets genietend van een gezellig dagje uit namen wij van de gelegenheid gebruik om van dichtbij , her en der verspreid op de grond van de gymzaal , onze twee voetige en viervoetige concurenten eens goed op te nemen .Brandhout luidde de voorlopige conclusie van Bianca en Naomi kon alleen maar instemmend knikken want ja, eufemistisch gezegd waren er binnen de groep fokkers nogal wat eigen interpretaties van de 9 verschillende teckelvarieteiten.
En toch waren het niet de aanwezige teckels die de turbo- en Ab-Or afgevaardigden enorm frappeerden.
Het was de sfeer.. er heerste een bijzondere , haast familie reunie-achtige sfeer...
Want de gezelligheid en intimiteit van deze dag werd mede veroorzaakt doordat er teckelfokkers werkzaam waren in de ring als secretaris , teckelclubbestuurders hun eigen hond liepen te showen en teckelkeurmeester de op nummer1 geplaatste fokkers nog even hartelijk dankte voor een gezellig etentje eerder die week....
Deze fijne entre-nous sfeer werd zo nu en dan bruut verstoord door een luid boe-geroep en snerpend fluitconcert vanaf de zijlijn op de momenten dat de keurmeester met een elegant handgebaar zijn vrindjes achter de bordjes plaatste.
Deze hooligans op de tribune hadden er klaarblijkelijk niets van begrepen!
Nu was het ook moeilijk om er een peil op te trekken als nieuwkomer zijnde, dat begrepen wij ook wel.
Immers er werden mooie teckels met rechte ruggetjes weggebonjourd ,Takkie Glim moest plaatsmaken voor Doffie Pluis en model hol en bol werden geplaatst op nummer 1 en 2.
En het waren alléén de ervaren clubmatch bezoekers die er iets van leken te begrijpen.
Zij konden ons zelfs vertellen welke teckels er zouden winnen nog vóór de keuringen waren begonnen! Gespeend van enige paranormale begaafdheid hadden zij het telkens bij het juiste eind.
Een clubmatch is géén schoonheidswedstrijd leerden wij al vrij snel.
Het is een middel om nieuwe vrienden te maken en oude banden te verstevigen... De Teckel Lobby zogezegd!
Met deze kennis in ons achterhoofd en diep onder de indruk van alles wat we hadden geleerd en gezien spoedigden wij ons moe maar voldaan huiswaarts.
Het zou nog lang onrustig blijven in cultureel centrum H.F Witte...
|